Reloading lost data_

Yfke Laanstra
'Herinneringen zijn niet enkel iets uit het verleden,
ze bepalen onze Toekomst'

De rechte wegen, de functionele woningen, de praktische werkomgeving en zelfs de eenduidige kleding: alles ziet er heel ordelijk, gestroomlijnd en gestructureerd uit. Perfect feitelijk. Iedereen oogt rustig, beschaafd, gedecideerd en netjes. Er is geen strijd meer, geen ongelijkheid, geen oorlog, geen armoede en geen vervuiling. Alles wordt in de juiste banen geleid, alles en iedereen kent en heeft zijn rol. Er is geen sprake meer van een individu, slechts een collectief. Geboorte en Dood bestaan niet, slechts een vorm van chemische in- en uittreding. Pijn en lijden zijn uit het gevoelsspectrum gewist. Verdriet en boosheid bestaat nog wel, maar op lichte schaal. Hetzelfde geldt voor euforie, gelukzaligheid en verliefdheid: dergelijke diepe emoties zijn enkel nog iets uit een ver verleden en oppervlakkige varianten resteren. In het huidige vocabulaire wordt er met name gesproken over respect, waardering, harmonie en bewondering en een woord als ‘liefde’ wordt direct beschaamd gecorrigeerd en genuanceerd. Kinderen worden niet langer in een daad van liefde verwekt maar gekweekt in laboratoria, waar hun kwaliteiten chemisch verfijnd worden en de perfecte exemplaren bestaansrecht verkrijgen. Waarna ze toebedeeld worden aan de gezinnen waarin ze het beste tot hun recht komen, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot het unieke radartje dat ze zijn in het geoliede geheel. Fysieke affectie wordt niet langer uitgewisseld, hooguit een praktische zetje of tikje op de schouder. Het gaat niet langer om het geluk en de verdieping van het individu maar om de bijdrage aan een harmonieuze leefgemeenschap, een perfecte maatschappij. Alles en iedereen is hieraan dienstbaar. De bewoners lijken ogenschijnlijk voldoening en tevredenheid te ervaren en zijn blij met het nut en de functie van hun overzichtelijke bestaan.

De Ontvanger
Dagelijks dienen ze zichzelf een medicijn toen, vlak voordat ze naar hun werk gaan. Dit handhaaft de rust en harmonie en voorkomt verstoring. Gedurende een mensenleven vinden er diverse ceremoniën plaats, ten aanzien van iedereen in de maatschappij. Zoals wanneer er baby’s toebedeeld worden aan hun opvoeders, wanneer jongeren hun vaste positie in de maatschappij krijgen toebedeeld en wanneer iemand ‘losgelaten wordt’, wordt bedankt en herinnerd. Er is echter één persoon die een unieke rol toebedeeld krijgt, aangezien deze een combi van een vijftal vermogens laat zien. Die van:
1. Intelligentie
2. Integriteit
3. Moed
4. Wijsheid
5. De gave om Verder te kunnen Zien.

Deze persoon zal de functie van De Hoeder vervullen: Hoeder van de Oorspronkelijke Herinneringen van de Mens. Een uiterst verantwoordelijke rol; als een soort levende databank met een adviesfunctie richting de Raad van Ouderen, die de zeggenschap heeft in de maatschappij. De overdracht van deze Oorspronkelijke Herinneringen vindt niet plaats via een geavanceerde technologie of via een chemische interventie in een laboratorium maar van Mens tot Mens. Door samen te zijn en elkaar aan te raken. Buiten het zicht van alle anderen. Deze overdracht wordt gedaan door de Gever, de huidige bewaker van de Oorspronkelijke Herinneringen. Een oude man die woont aan de rand van de samenleving in een oud houten huis, zoals een huis eruit zag in vergane tijden. In het huis puilen de vele kasten uit met boeken, als een immense bibliotheek. Ook zijn er nog enkele vergeten muziekinstrumenten te vinden. De grote glazen achterwand van het huis kijkt uit over de kale vlaktes buiten het beheersgebied van deze leefgemeenschap, waar in de verte nog een enkele echte boom is te onderscheiden. Ver buiten het zicht bevindt zich de grens van deze vooropgezette vergetelheid, van deze georchestreerde ingetogenheid. Wanneer deze grens door de Hoeder overschreden wordt, zullen alle herinneringen weer tot ieders beschikking komen. Zullen alle bewoners weer overspoeld worden door de vergeten herinneringen en alle bijbehorende emoties. Als in een tsunami. Deze grens is verboden gebied en wordt angstvallig bewaakt, met camera’s en drones.

In het huis van de Gever start de overdracht en herinneringen worden ingeladen over het gewiste, oorspronkelijke emotionele spectrum van de Mens. Van datgene wat geleefd, gevoeld en doorleefd is. Heel gestaag en gedoseerd, om een overload en een eventuele shock te voorkomen. Want het spectrum varieert van gelukzalige emoties als verliefdheid en verwondering tot rauwe emoties als schaamte, depressie en wraakzucht. Wanneer de Gever beide armen van de Bewaker vastpakt en deze zijn/haar ogen sluit wordt deze met een golf aan beelden en ervaringen overspoeld. Ingeladen tot op celniveau. Over onder andere de kracht van de Natuur, het menselijk lichaam en de Oorspronkelijke geschiedenis van de Mens. Gevoelens van zowel schepping als vernietiging. Herinneringen van uitgestorven dierenrassen, afgeschoten door de mens, verwoeste natuurgebieden en in oorlog afgeslachte bevolkingsgroepen. Maar ook de fysieke sensaties van lust, genot, het vinden van ware liefde, de geboorte van een baby en het stichten van een gezin. Het samenzijn van familie en vrienden, zelf je eten verbouwen, samen koken, samen creëren, spelen en plezier maken. Dagen gaan voorbij en de Hoeder ontwaakt langzaam maar zeker uit zijn algehele verdoving, uit z’n kleurloze bestaan, z'n slaap modus en realiseert zich dat het dagelijkse medicijn dat hij zichzelf toe moet dienen niet bedoeld is voor zijn gezondheid maar juist als middel om deze slaap modus in stand houden. Het wakker worden te voorkomen. Om de vrede, de harmonie en de huidige status quo te bewaken. De kleur komt beetje bij beetje terug in zijn leven; hij hervindt zijn levendigheid, speelsheid, verwondering en nieuwsgierigheid en kan niet anders dan anderen hier deelgenoot van te maken. Met gevaar voor eigen leven want het wordt hem nadrukkelijk verboden te spreken over de herinneringen die in hem zijn ingeladen.
De motivatie van de Raad van Ouderen wordt duidelijk, hun visie op de kracht en meer nog de zwakte van de Mens. Waarom er gekozen is voor een dergelijke manier van leven en wat waarom bewust uit het zicht wordt gehouden. Hoe deze realiteit werkelijk in elkaar zit en wat hiervan de consequenties zijn.

De Zender
Dit (nabije) toekomstbeeld wordt geschetst in de film ‘The Giver’, een Amerikaanse Science Fiction film uit 2014. Gebaseerd op de wereldwijde gelijkname bestseller van Lois Lowry. Een verfilming die niet opvallend veel aandacht kreeg in de media, de Nederlandse bioscopen niet heeft gehaald en enigszins geruisloos aan het bestaande filmaanbod werd toegevoegd.

Zojuist heb ik voor de zoveelste keer deze film gezien. Keer op keer word ik diep geraakt. Krijg ik op sommige momenten een brok in mijn keel en biggelen op andere momenten dikke tranen over m’n wangen. Wat is het dat me zo diep raakt? Wat zo ontzettend binnen komt, iedere keer opnieuw. Ik word me er steeds meer van bewust:

Deze film is voor mij geen Science Fiction,
het is een feitelijke weergave van een hele reële toekomst.

Het heeft te maken met de vervlakking die ik om me heen zie, de vervlakking die ik in mezelf waarneem. Iets in mij die zich hiertegen verzet, me wakker wil schudden. Me een impuls geeft wanneer ik dreig in te dutten, te lang op de reservebank blijf zitten. De emotie die ik voel is een dieper Weten dat wordt aangeraakt, iets wat niet van buitenaf komt maar wat diep in mezelf verankerd is. Daar altijd al heeft gezeten. Als een broncode, een stukje oorspronkelijke software in mijn geprogrammeerde zelf. Iets wat onmogelijk ge-edit, gescrambled of versleuteld kan worden. Altijd aanwezig, maar hooguit vergeten. Doordat onze aandacht ervan wordt afgeleid.

Het voelt alsof ik een wereld om me heen zie waarin we als Mens steeds verder verwijderd raken van waar het werkelijk om gaat. Steeds minder contact hebben met onszelf, met de ander, met wat ertoe doet. Waarin we meerennen in het (hamster)rad van Fortuin, tot eenheidsworst verworden in het systeem, gaan geloven in de beperkende concepten over onszelf en de wereld. Gevangen zitten in structuren, in gedachtes en in patronen. Waarin we slechts een schim worden van onszelf en onze ogen langzaam maar zeker bewust sluiten of onbewust dicht laten vallen. Een wereld waar we mekaar steeds minder (werkelijk) zien, (aan)raken, ergens bij stil staan en met volledige aandacht bij de ander aanwezig zijn..
Ik merk dat ik zelf momenteel vecht tegen de slaap. Ik mezelf grote uitdagingen stel om wakker te blijven, niet in te dommelen, aan te blijven staan, m'n lichaam en m'n zintuigen te blijven voelen. 

Ook voel ik me geroepen om wezenlijke informatie opnieuw in te laden in het collectieve geheugen, voordat het overschreven wordt met andere software.
Reloading lost data_

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Worsteling uit het Web

Yfke Laanstra

Het was voorjaar 2017. Mijn boek ‘Bits, Bytes & Bewustzijn’ was af, mijn schrijftaak zat erop. Het lag in de winkels en mijn boodschap was toegankelijk gemaakt voor het grote publiek. In de vorm van een boek met een gratis app. Ik weet nog goed dat ik me bewust het moment realiseerde dat het af was. Ik wilde nog een hoofdstuk herschrijven maar alles wat ik toen wilde zeggen was gezegd en de volgorde klopte. Ik had zojuist de laatste regels getypt en met een enorme glimlach op mijn gezicht belde ik vol trots m’n moeder. ‘Het is volbracht!’, riep ik door de telefoon.

Wat een bijzonder proces en wat een verademing om zoveel op een rijtje te kunnen zetten, om zoveel ruimte tot mijn beschikking te hebben zodat ik een grotere context kon schetsen. Over mijn passie voor het snijvlak van bewustzijn en computertechnologie. Wat ontzettend leerzaam voor mezelf ook, want dit maakte het voor mij nóg overzichtelijker en de urgentie om dit naar buiten te brengen feitelijk nóg hoger.

Wat ik me over mijn boek pas maanden later zou realiseren was tergend confronterend en pijnlijk ironisch. Zelfs ietwat hilarisch.

Het begon eigenlijk al bij de voorbereidingen voor de boeklancering. De aanloop hiertoe was één groot verdrinkingsproces. Kolkende stromen aan data wist ik niet in goede banen te leiden. Ik verzoop maandenlang in slides, info en het doen van research naar hét perfecte beeld en dé perfecte opbouw. Dag in dag uit sloot ik me op in mijn werkkamer, achter m’n beeldscherm, met de zoveelste mind map in de aanslag. Af en toe kwamen er golven van inspiratie en probeerde ik deze driftig te vangen in een structuur. Tevergeefs. Zodra ik een poging waagde, ebde de inspiratie weer weg en bleef ik spartelen in hardnekkige poelen van vertwijfeling. Ik besloot uiteindelijk de teugels iets te laten vieren, te vertrouwen op een goede afloop en kon toch nog enigszins ontspannen op de dag van de lancering. Maar het mocht niet baten: tijdens de presentatie stierf ik duizend doden en wenste ik dat ik weer onder m’n steen mocht kruipen, achter m’n veilige laptop, in oneindige online surfsessies. Een tsunami van zelftwijfel, onzekerheid en oordelen overspoelde me. Ondanks de positieve reacties en de daarop volgende uitnodigingen voor lezingen. Mijn keiharde innerlijke criticus had er echter geen goed woord voor over. Een indringende ervaring maar gelukkig had ik me 24 uur later weer bij elkaar geraapt: een mogelijkheid tot groei had zich immers aangeboden. Vol goede moed ging ik verder. Vele lezingen volgden en de ervaringen wisselden van volledig in m’n sweet spot te zijn tot volkomen misplaatstheid en alles er tussenin. Tot ik op een zeker moment inzag dat ik me verstopte achter een beamer, in de schaduw van technologie, en mezelf niet echt liet zien. Dat ik het gevoel kreeg dat ik vastzat in een concept, in een vorm die me niet lekker zat. Me mee liet voeren door bestaande percepties van technologie en deze (onbewust) mee hielp uitdragen. Terwijl dit niet míjn verhaal was. Ik wilde niet de mensheid enkel waarschuwen voor technologie, een of andere polariteit helpen versterken of het einde van de wereld aankondigen. Ik wilde juist de start van een nieuwe werkelijkheid belichten, daar waar de mens en technologie hand in hand kunnen gaan. Met de mens aan het stuur welteverstaan en bewustzijn als sleutel.

Ik stagneerde, raakte mateloos gefrustreerd, struikelde en viel. Ik besloot in het najaar de stekker er even uit te te trekken, te unpluggen en weer tot mezelf te komen. Ik realiseerde me dat ik achter mijn eigen boek aan het aanrennen was en (nog) niet de tijd had genomen om dat wat ik had opgeschreven, diep op me in te laten werken. Hierop te reflecteren en mijn eigen positie hierin te duiden. Het ironische was, dit was blijkbaar ook niet bewust nodig: dit proces was op een onbewust niveau namelijk allang in gang gezet. Ik was mezelf voorbij gerend, gestruikeld en spreekwoordelijk op mijn hoofd gevallen. Mijn hoofd die werkelijk overvol zat. Zó vol dat ik merkte dat ik me steeds vaker slecht kon concentreren, verzoop in m’n eigen gedachten en snel overprikkeld was. Ik moest lacherig terugdenken aan de opmerking in mijn eigen boek, over het ontstaan van nieuwe aandoeningen zoals Infobesitas.

Infobesitas
Dit wordt ook wel data smog genoemd. Een overmatige inname van data, een informatie-overload die leidt tot dataverstopping en keuzestress en aan een overmatige prikkeling van zintuigen.

Naarmate de tijd verstreek begon ik de humor er echter steeds minder van in te zien. Ik had vóór het schrijven van mijn boek al naar mezelf en mijn nieuwsbrieflezers erkend en bekend dat ik verslaafd was aan mijn smartphone. Toen meende ik dat ik dit wel in haar volle omvang had (h)erkend. Er had wellicht een lampje moeten gaan branden toen ik van mijn soulmate een t-shirt kreeg met de tekst ‘I love you more than wifi’ ;)
De wérkelijke omvang werd me, niet veel later, heel erg pijnlijk duidelijk. Bij het herlezen van mijn boek legden namelijk vele passages ineens de vinger op de zere plek. Een hele zere plek. Ik had te erkennen dat ik in een deel van het boek volledig mezelf aan het beschrijven was.
Passages over het belang van tijd doorbrengen in de natuur, in beweging zijn, rust in te bouwen en van tijd tot tijd afstand te doen van je computer om tot jezelf te komen. Over hoe excessief computergebruik met name je linker hersenhelft activeert, je in je hoofd houdt, uit contact met je lijf. De nadelige gezondheidseffecten van de straling. De verslavingsgevoeligheid van smartphones, social media en het internet. Het internet, als digitale heroïne. Oei wat confronterend. Voor iemand als ik die het liefst de hele dag aan haar laptop zit gekluisterd, oneindig het internet over surft en ’s avonds met hetzelfde gemak overschakelt op haar smartphone en smart tv. Die met onwijs veel moeite naar buiten en fysiek in beweging te krijgen is. Wiens wereld zich voornamelijk in haar hoofd afspeelt. In verbinding met de kosmos, dat wel. Maar daar waar mijn kracht is, ligt tegelijkertijd mijn grootste valkuil.

Onlangs zei ik gekscherend tegen mijn partner: ik ben een Millennial die net iets te vroeg is geboren. Millennials, ook wel Generatie Y genoemd, zijn de generatie die geboren is tussen 1980 en 2000. In een wereld waarin de smartphone en het internet de norm is en bijna alles met een druk op de knop voorhanden is. Een generatie die niet bekend staat om haar geduld en uit gaat van gemak en instant gratificatie. Geluk en vrienden zijn online te ‘bestellen’ en geen berg is te hoog, totdat ze deze eigenhandig moeten beklimmen. Vanaf het begin van dit digitale tijdperk heb ik technologie omarmd, ben ik er dikke vriendjes mee geworden. Ook ík sta niet bekend om mijn geduld en verwacht veelal instant resultaat. Ergens gestaag en langdurig aan werken vind ik ontzettend moeilijk, bij het minste of geringste wijzig ik abrupt van koers of gooi ik de handdoek in de ring. Bovendien ben ik hooggevoelig, ontzettend snel afgeleid en verveeld, altijd op zoek naar iets nieuws. Nieuwe prikkels, nieuwe input. Dit resulteert veelal in oneindig in rondjes rennen, op zoek naar de perfecte ingang, de perfecte invalshoek, de perfecte vorm. Daarnaast wil ik iets wezenlijk bijdragen en heb ik hierin hoge verwachtingen. Al met al een recept om weinig echt gedaan te krijgen en, met een overactieve innerlijke criticus, gefrustreerd jezelf op te branden. Weer een gevoeligheid waar Millennials om bekend staan.

Ik beweeg me net zo makkelijk online, misschien zelfs makkelijker dan offline, met als risico meer en meer uit contact te raken met de ‘échte’, analoge realiteit. Gezien mijn onstilbare honger naar kennis, behoefte aan begrip en analyse. Mijn laptop, smartphone en tablet met wifi-verbinding zijn gewillig, altijd beschikbaar en klagen nooit. Zoveel was inmiddels duidelijk : ik was verstrikt geraakt in het (wereldwijde) web. Het web waar ikzelf uitvoerig over had geschreven. Niet plotsklaps, maar geleidelijk aan. Als een virtuele sluipmoordenaar. Ik was me er steeds meer in gaan begeven en was erdoor in haar greep geraakt, mezelf er beetje bij beetje in verloren. De grote spin lag op de loer, klaar om toe te slaan. Ineens begreep ik het: daarom raakte de materie me natuurlijk ook zo, toen ik me erin ging verdiepen. Daarom ging ik me er überhaupt in verdiepen, op onbewust niveau. Het was blijkbaar mijn manier van zelfonderzoek. Een pijnlijk confronterend zelfonderzoek.

In mijn boek spreek ik nadrukkelijk over het belang van Mens-zijn, met al haar kwaliteiten zoals empathie, liefde en aandacht. Te onderzoeken wat het eigenlijk betekent Mens te zijn en doe ik o.a. in het hoofdstuk Slow Tech een oproep dit te bewaken. Ervoor te zorgen dat technologie hieraan dienstbaar is, en blijft. Met name in de tijd waarin we nu leven. Juist dit Mens-zijn, met haar volledige emotionele spectrum is blijkbaar mijn grootste uitdaging. Meer dan ooit, want de digitale verleidingen liggen op de loer. En ze schreeuwen om mijn aandacht. Meer en meer zie ik in hoe onwaarschijnlijk gevaarlijk de smartphone kan zijn, mits onbewust gebruikt, en wat er werkelijk in en om ons heen gebeurt door deze Smart technologie(ën) . Hoe ikzelf steeds verder van mezelf af dwaalde. Hoe jouw en mijn aandacht en perceptie van de werkelijkheid gehacked worden. Wat het effect is op ons sociale en werkzame leven en meer nog: op de verbinding met onszelf. Inmiddels realiseer ik me dat ik ervaringsdeskundige pur sang ben en voel ik nóg meer de urgentie deze boodschap naar buiten te brengen. Zelfs ík heb het dermate onderschat. Verschrikkelijk onderschat. Voor nu ligt mijn focus op het bewust leren omgaan met technologie en het weer opeisen van mijn eigen aandacht en tijd. Zodat ik die bewust kan richten op wat voor mij werkelijk van belang is.

Wat ik ietwat hilarisch vond? Dat dit alles eigenlijk bijna zo vanzelfsprekend is dat het de spreekwoordelijke olifant in de kamer lijkt. Datgene wat we allemaal wel weten maar wat niemand hardop durft te zeggen. Laten we ons eerst richten op onze relatie met datgene wat we allemaal in onze broekzak dragen, in plaats van ons in dit stadium druk te maken over hoe kunstmatige intelligentie wellicht het einde van de mensheid inluidt. Dit komt later wel. First things first.

De grootste uitdaging van deze tijd is niet zozeer dat robots ons over gaan nemen maar dat we er juist zelf een worden.

Zelfs als ik dit typ steekt me dit, voel ik dat me dit diep raakt. Ik vind dit zo’n pijnlijk gegeven en zie dit steeds nadrukkelijker (in en) om me heen gebeuren. Zelfs subtiel gepromoot worden in de media: in films, games en series. Verandering kan pas starten wanneer je je bewust bent van wat er speelt, van wat aandacht nodig heeft. Je kunt immers niet iets veranderen als je het nog niet hebt (h)erkend. 

Ik heb mijn koers, mijn prioriteiten, inmiddels bijgesteld. Beweeg je met me mee?

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Digitale Detox

Yfke Laanstra

In editie #7 van de Haagse Straatkrant (Mei 2018) is een interview van mij verschenen.

***

Mensen worden vlakker. Voelen zich afgesneden van zichzelf en anderen. Dat komt mede door de virtuele realiteit, zegt auteur Yfke Laanstra (41). ‘Hoe meer technologie je gebruikt, hoe meer natuur je nodig hebt.’

Tekst Judith Eykelenboom Foto’s Yfke Metz en Floriske Gerritsma

Wie denkt dat we de grootste technologische aardverschuiving na de komst van internet, smartphone en Artificial Intelligence (AI) achter de rug hebben, heeft het mis volgens Yfke Laanstra, auteur van Bits, Bytes en Bewustzijn. De schrijver en oprichter van platform Soulvalley waarschuwt: “We staan aan het begin van een exponentiële groeicurve wat betreft technologische ontwikkelingen. Als the sky the limit is, moeten we ons af gaan vragen wat we willen. Cyborgs? Onsterfelijkheid? Ons bewustzijn op een microchip? Of moeten we eerst ons eigen potentieel herontdekken voordat we gaan rommelen met dingen die ons verstand te boven gaan?”

Innerlijk weten
“Met de komst van de technologie en de hoge vlucht die dat genomen heeft, voelen steeds meer mensen zich afgesneden. Ons innerlijk weten is als het ware overgenomen door technologie. We vertrouwen steeds minder op de signalen van ons eigen lichaam, maar zoeken de informatie buiten onszelf. Wie contact heeft met iemand via een beeldscherm, kan diegene niet aanvoelen (via het astrale lichaam, zie kader) en niet ruiken (via het fysieke lichaam).” Aspecten van ons mens-zijn raken mogelijk onderontwikkeld en kunnen uiteindelijk zelfs uitdoven, aldus Laanstra.
“En wist je dat gebleken is dat een basiselement in het ontstaan van verslaving het gebrek aan verbinding is? Dit kwam naar voren in een onderzoek van de Canadese professor Psychologie Bruce Alexander in 1930. Hij plaatste een rat alleen in een kooi met twee drinkvoorzieningen: in de ene zat gewoon leidingwater en in de andere heroïnewater. Binnen afzienbare tijd raakte de rat verslaafd en stierf aan een overdosis. Bij andere ratten die alleen zaten, gebeurde precies hetzelfde. Toen ontwierp hij Rat Park: een ruime kooi met meerdere ratten, zachte stoffen, speeltjes en ontdekkingsmogelijkheden. Weer hadden de ratten de keuze wat ze dronken. Geen enkele rat raakte verslaafd. Zelfs ratten die eerst in de kale kooi hadden geleefd, raakten hun verslaving binnen de kortste keren kwijt.”

Gevoelens maskeren
Het aantal heroïneverslaafde mensen is tegenwoordig misschien niet zo hoog, maar internet, dat is een ander verhaal. “Veel mensen hebben hun technologieconsumptie niet in de hand. Laanstra: “Het Internet is de grootste vorm van drugs die ooit is uitgevonden. Wanneer iets ingezet wordt om kunstmatig bepaalde gevoelens op te roepen of juist te maskeren is het in potentie een verslavend middel.”
Nu we aan het begin staan van een exponentiële groeicurve is het volgens Laanstra van essentieel belang ‘onze verloren data’ op te halen. Want als we niet weten wie we zelf zijn en waartoe we zelf toe in staat zijn, waarmee onze biocomputer (zie kader) al van nature is uitgerust, hoe kunnen we dan de technologie voor ons laten werken in plaats van dat het met ons op de loop gaat?
In het tweede deel van haar boek Bits, Bytes en Bewustzijn gaat ze in op fenomenen die nu al in ontwikkeling zijn, maar voor de meeste mensen een ver-van-hun-bedshow lijken. “Denk aan cyborgs, waarbij mens en machine samensmelten en denk aan aanhangers van Super Longevity, waar sterven als onze grootste epidemie wordt beschouwd en we door middel van technologie onze tijd op aarde kunnen veranderen van ‘hoe lang ons lichaam het toelaat’ in ‘hoe lang we willen’. Aubrey de Grey, Brits biomedisch gerontoloog en bio-informaticus, doet hier al jaren intensief onderzoek naar en heeft een enorm grote groep sympathisanten.”

Bill Gates
Super Longevity maakt deel uit van de Transhumanisme-beweging, een stroming waarbij computertechnologie ingezet wordt als middel om onze evolutie te versnellen. Andere pijlers hiervan zijn Super Intelligence waar Artificial Intelligence (AI) onder valt en Super Wellbeing waar emoties en pijn gezien worden als beperkingen die we weg kunnen programmeren. Momenteel is Ray Kurzweil de voornaamste en meest bekende ambassadeur van het Transhumanisme. Hij is uitvinder, wetenschapper, auteur, ondernemer en technisch directeur van Google. Hij wordt financieel gesteund door Bill Gates van Microsoft en de grote baas achter Google, Eric Schmidt. Informatie als deze verspreidt Yfke Laanstra ook gratis op haar platform Soulvalley en de gelijknamige app. Beide te vinden op haar website, waar geïnteresseerden zich kunnen inschrijven.
Het doel van haar boek is niet zozeer antwoorden geven – hoe de toekomst er precies uitziet of wat hierin goed of fout is, – maar vragen stellen. Over hoe technologie zich verhoudt tot ons mens-zijn, welzijn en bewustzijn. Weten we waar we mee bezig zijn als we gevoelige informatie op Facebook zetten? Hebben we in de hand in welke mate ons leven door technologie beheerst wordt?

Dertig schermen
Laanstra: “Nadat Bits, Bytes en Bewustzijn was verschenen, werd ik door het hele land gevraagd om lezingen te geven. Maar plotseling dacht ik: wat wil ik eigenlijk écht zeggen? Het boek stipt allerlei vraagstukken aan over de toekomst van de mens maar in de realiteit is er al zoveel gaande waardoor ons leven van alledag wordt beïnvloed. Het begint namelijk nu pas werkelijk tot me door te dringen hoe verslavend smartphones zijn en wat het effect op me is (geweest) van het zoveel tijd doorbrengen achter allerlei beeldschermen. Nu begin ik mijn eigen worsteling hierin te erkennen. Hoe ironisch is dat? Ik ben zo diep in het onderwerp gedoken dat ik er bijna in verzopen ben. Soms had ik dertig schermen openstaan, allemaal interessante dingen waar ik meer over wilde weten, maar ik had de concentratie niet om het allemaal rustig te lezen. Vorig najaar heb ik letterlijk de stekker er even uit getrokken. Digitale detox en tijd voor reflectie. Het viel me zwaar, maar waarschijnlijk is het juist daarom mijn roeping om mensen bewust te maken van schermverslavingen. Vorige week heb ik mijn agenda helemaal leeggemaakt voor de komende periode. Ik ga nog een boek schrijven, dit keer meer toegepast over hoe we bewust om kunnen gaan met technologie. Welke stappen we kunnen ondernemen om de technologie voor ons te laten werken in plaats van tegen ons.”

Dijkwoning
Laanstra woont sinds december 2016 in Lage Zwaluwe in Brabant, waar eens per uur een bus rijdt naar het stationnetje, in een oud dijkhuis waarachter zich weilanden uitstrekken tot aan de horizon. “Ik heb drie jaar in Den Haag gewoond, in Wateringse Veld. Ik heb daar met m'n toenmalige man een huis gekocht. Ik werkte toen als MVO (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen) manager bij de Etam Groep in Zoetermeer. Door onze scheiding ben ik verhuisd naar Hoogvliet in Rotterdam, waar ik vijf jaar heb gewoond. Toen werkte ik zelfstandig vanuit huis, als Web/App Designer en Virtual Assistant. Daarna hebben mijn huidige vriend en ik deze dijkwoning gekocht in Lage Zwaluwe.”
In de woonkamer staat een immense smart tv, maar verder maakt Laanstra geen gebruik van het Internet of Things- bij haar koffiezetapparaat moet ze zelf op het knopje drukken. Op de bank zit haar vriend. Hij is al enige maanden uit de running door ziekte – zijn lichaam wil hem iets vertellen.
Laanstra: “Pijn en lijden heeft een functie. Maar mensen zijn op zoek naar instant geluk: plug & play. Stel dat je je brein kunt upgraden met een computer, schiet je dan niet je doel voorbij? Het zou betekenen dat we alleen ons fysieke lichaam zijn, dat alles te vatten is in nulletjes en eentjes. Die connectie is vaak ver te zoeken en die heeft een ander soort voeding nodig.” Ze wijst naar de weilanden. “Wij proberen nu zo vaak mogelijk te gaan wandelen in de natuur, om ons op die manier op te laden. Want vanuit een gezonde connectie met de natuur ga je ook andere keuzes maken met betrekking tot het gebruik van bijvoorbeeld een smartphone. Je legt hem sneller weg. De verslaving heeft minder vat op je. Hoe meer technologie je gebruikt, hoe meer natuur je nodig hebt.”

Connectie met natuur
Connectie is waar het om gaat: connectie met de natuur, connectie met andere mensen, connectie met je intrinsieke waardes. “Je ziet tegenwoordig alleen nog maar kinderen die voor een scherm zitten of er zelfs mee over straat lopen. Mensen worden vlakker, ik zie het overal om me heen. Persoonlijk contact zakt weg. Weinig mensen maken echt contact, het scherm is een surrogaat geworden. Als je ergens bent zonder wifi, zeg je dat je geen connectie hebt, maar het tegendeel is eigenlijk waar: er is ruimte voor echte connectie, je wordt gedwongen met elkaar te praten.
Veel ouders beseffen niet wat dit betekent voor hun kinderen, wat het doet met de bedrading in hun brein. Ze worden continu getriggerd om op prikkels te reageren, ze worden getraind in afleiding. Zo zijn ze niet meer in staat om een lange focus te hebben bijvoorbeeld, om diep werk te verrichten.”
Haar vriend komt ook aan de keukentafel zitten, hij hoort het gesprek vanaf het begin aan. Hij zegt: “Als er vroeger in de klas werd voorgelezen, ik herinner me Pinkeltje, konden we uren luisteren, erbij wegdromen. Nu vinden kinderen een boek saai. In elke klas staat een smartboard, lessen worden visueel gemaakt, anders kunnen ze zich niet concentreren.”
Maar wat nog zorgwekkender is volgens Laanstra is de emotionele armoede die ze bij kinderen bespeurt. “Er is gebrek aan verbinding, aan diepgaande ervaringen. Kinderen hebben een liefdevolle bedding nodig, ouders en andere mensen die emotioneel beschikbaar zijn. Een computer kan dat niet vervangen. Je ziet steeds meer kinderen op zeer jonge leeftijd met een burn-out of aandoeningen als bijvoorbeeld ADD en ADHD.”

Nadenken
“Het laatste dat ik wil is mensen de les lezen – van zo moet je er mee omgaan. Ik hoop alleen dat mensen zelf na gaan denken. Dat ze op hun gedragingen en die van hun kinderen gaan reflecteren, want veel mensen staan er simpelweg niet bij stil wat de gevolgen kunnen zijn voor ons mens-zijn door de komst van technologie. En ik stel absoluut het mens-zijn bovenaan. Ik hoop dat mensen een gesprek aangaan met hun kinderen en zelf het goede voorbeeld geven, hun smartphone bijvoorbeeld wat vaker wegleggen of niet tijdens het eten gebruiken.

Mijn tweede boek, waar ik net aan begonnen ben, gaat over het praktisch toepassen van alles wat er mogelijk is, maar het wordt ook een veel persoonlijker boek. Want dat ik zelf rete-verslavingsgevoelig ben voor computers is me inmiddels pijnlijk duidelijk geworden.
Er zijn ook allerhande apps om bijvoorbeeld dichter bij jezelf te komen en te blijven, zoals meditatie-apps en apps die je helpen je schermtijd te beperken. Zodat je bijvoorbeeld na vijf uur 's middags niet meer bij je mail kunt. Dieptriest dat je zoiets nodig hebt, maar mij helpt het. Ik ben mijn eigen proefkonijn. Een meditatie-app is een mooie toepassing, dat je elke ochtend door je telefoon geroepen wordt om zoiets te gaan doen, maar bij mij sloeg de innerlijke criticus mij om de oren want ik had op een zeker moment te veel apps die me attendeerden op wat ik allemaal zou moeten doen die dag. Ik heb de app(s) verwijderd en probeer hierin nu meer op mijn intuïtie te varen.”

Machine
Dat het een mooie manier is om mensen te introduceren met meditatie, wil Laanstra vooral niet ontkrachten. “Onderzoek het voor jezelf. Ervaar het. De thematiek van Bits, Bytes en Bewustzijn was onder andere in hoeverre we overgenomen worden door machines, nu is mijn thematiek ervoor zorgen dat we zelf geen machine worden.”
En ook: weten hoe manipulatie werkt en hoe je daardoor beïnvloed wordt. “Als ik als zoekopdracht op Google ‘Egypte’ intyp, krijg ik andere resultaten dan wanneer jij hetzelfde woord intypt. Je krijgt steeds minder dingen te zien waar je het niet mee eens bent, en dat kan gevaarlijk zijn.”

De mens als biocomputer

Yfke Laanstra vergelijkt de mens met een biocomputer. Zoals een computer niet alleen een kast en een beeldscherm is, is een mens meer dan een lichaam van vlees en bloed. De virtuele wereld is opgebouwd uit nulletjes en eentjes, bits en bytes. Mensen zijn opgebouwd uit energie en frequenties. De ‘software’ van de mens bestaat volgens Yfke Laanstra uit:
-Het mentale lichaam: gedachten, oordelen, veronderstellingen, herinneringen en overtuigingen;
-Het emotionele lichaam: gevoelens, verlangens en emoties,
-Het astrale lichaam: levensenergie, het fijnstoffelijke lichaam,
-Het spirituele lichaam: waarmee we ervaren dat alles met elkaar is verbonden en alles uit dezelfde bron komt.

Holistisch perspectief
Mensen zijn onderdeel van het geheel en tegelijkertijd dragen we alle informatie in ons, aldus Yfke Laanstra. Net zoals in al onze cellen het geheel is weerspiegeld. In een teencel zit ook de informatie over de kleur van ons haar. “We bestaan niet uit onafhankelijk van elkaar opererende onderdelen. Spijtig genoeg ziet onze reguliere geneeskunde dat nog wel zo. Werkelijke genezing vindt plaats op alle lagen, vanuit holistisch perspectief. Iedere biocomputer heeft een Operating System (OS) een diep programma dat in ieder van ons onderbewustzijn draait: onze collectieve en individuele missie. Dit programma kan worden geactiveerd door de bewuste waarneming hiervan en het maken van bewuste keuzes waardoor we andere commando’s gaan gebruiken om onze werkelijkheid vorm te geven. Andere commando’s in de zin van andere gedachten, overtuigingen, emoties en intenties om deze missie te dienen.” Ga maar na. Zeg je bijvoorbeeld tegen jezelf ‘Ik hou van je en ik waardeer je’, voel en gedraag je je heel anders dan wanneer je tegen jezelf zegt ‘Doe je het nou weer verkeerd?’.

Je kunt het artikel als PDF format downloaden via onderstaande link downloaden:
Straatkrant_interview

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Cyberspace - de virtuele Big Bang

Yfke Laanstra
Cyberspace zou wel eens onze virtuele big bang kunnen betekenen: de instant manifestatie van een volledig digitaal parallel universum.

In den beginne…
Er doen vele theorieën, geloven en mythes de ronde over het ontstaan van deze aarde en ons als mens. Enerzijds verhalen over de schepping door een enkele God, profeet of meerdere goden of wezens. Of schepping in de zin van genetische manipulatie en interventie door interdimensionale, (al dan niet) buitenaardse wezens. Anderzijds zijn er de wetenschappelijke, rationele theorieën zoals de big bang theorie; in een poging onze wereld, onze realiteit te kunnen verklaren, meetbaar te maken en te begrijpen.

Volgens Darwin zijn we als mensheid geëvolueerd vanuit de aap, vanuit een natuurlijke selectie. Waarbij velen er nog van overtuigd zijn dat we ons primatenniveau nooit of amper zijn ontstegen en dat we nog slechts lichtelijk geciviliseerde holbewoners zijn, gevangen in onze emoties en beperkt door ons kwetsbare lichaam en gelimiteerde brein.

Industrie 4.0
2016 jaar geleden startte onze officiële jaartelling en wordt er binnen onze geschiedschrijving onderscheid gemaakt in diverse revoluties. Na de Middeleeuwen startte de agrarische revolutie welke overging in diverse fases van de industriële revolutie.

De 1e fase van de industriële revolutie (1784) gaf ons een boost door de kracht van de mechanische aansturing door water en stoom. De 2e fase (1870) bracht ons massaproductie door de kracht van elektriciteit. De 3e fase (1969) gaf ons de digitale wereld en introduceerde ons in de informatie/communicatie gedreven samenleving, door de komst van computers en het internet.

Kwantumsprong
In eerdere fases van de industriële revolutie was er sprake van een lineaire groei, dus 1,2,3,4 etc. en iedere fase bestreek gemiddeld een periode van 100 jaar. De 3e digitale fase ontwikkelt zich echter op een exponentiële schaal, dus 1, 2, 4, 8 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen. Echter, door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei maar van een kwantumsprong. 

De 4e fase kan zich ieder moment instant manifesteren: de komst van cyberspace in een virtuele big bang. De volledige samensmelting van biologie en computertechnologie.

Door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiele groei maar van een kwantumsprong.

Lang hebben we nog enigszins de tijd gehad om te anticiperen op ontwikkelingen, om meerjarenplannen op te stellen en strategieën uit te stippelen. Momenteel is het tempo echter zo ‘moordend’ hoog dat dit met ons menselijke brein niet langer te bevatten of te volgen is. Herinner je je de komst van de Atari spelcomputer nog? Van het internet? Van de mobiele telefoon? Allemaal ontwikkelingen binnen het tijdsbestek van een mensenleven. Hoe domineert alleen al de smartphone vandaag de dag het straatbeeld, onze aandacht? We lijden inmiddels aan een collectieve obsessieve schermverslaving en er is zelfs een term voor de hedendaagse informatie overkill: infobesitas. Bijna iedere aardbewoner heeft een smartphone, zelfs in derde wereldlanden is het gemeengoed, op een gedeelde eerste plaats naast de (smart)televisie.

‘Wat houdt deze 4e (r)evolutie in en wat betekent dit voor onze samenleving, ons leven en voor mij?’ hoor ik je denken.
Dat is mooi, want het is echt nodig dat je jezelf deze vraag stelt.

Mensheid 2.0 dient zich aan en de cyberspace gaat onze realiteit volledig transformeren

Reality 4.0
Onze realiteit wordt momenteel overspoeld door nieuwe computertechnologieën. Ons leven speelt zich tegenwoordig veelal online af, tijd en afstand zijn niet langer een beperking. Tastbare (analoge) producten krijgen virtuele varianten, fysieke winkels sluiten, tijdschriften worden ezines, workshops worden webinars, gesprekken worden gevoerd via Facetime, Skype of Whatsapp en Virtual Reality gaat mainstream. We bevinden ons in een realiteit waarin het credo is dat we 24/7 online dienen te zijn, niet achterop dienen te raken, alles en iedereen met elkaar is verbonden en we de wereld beleven van achter onze schermen.

Alles wordt gedigitaliseerd. Al onze handelingen worden gemonitord, al onze data wordt getracked en bewaard. Denk aan data van onze aankopen, transacties, internetbezoek, waar we ons wanneer bevinden, met wie we wanneer online contact hebben tot al onze gezondheidsdata in elektronische patiënten dossiers (EPD) etc.

Daarnaast is er een groeiend Internet of Things waarbij er steeds meer dingen met het internet worden verbonden. Denk aan jouw auto, huishoudelijke apparatuur, smartphone of (spel)computer; veelal zonder benodigde menselijke tussenkomst. De digitale dimensie speelt zich niet langer enkel af op een computerscherm maar verschuift zich, door de komst van onder andere smart producten (Smart meter, Smart tv en Smart watch) naar jouw dagelijks gebruiksvoorwerpen. Alles wordt gekoppeld aan het Smart Grid: je werk, je huis en zelfs je gezin. We spreken tegenwoordig al van Smart Homes en Smart Cities. De digitale dimensie versmelt alsmaar meer met onze analoge, tastbare dimensie. Met alle gevolgen van dien voor je privacy, persoonlijke ruimte, gezondheid en vrije wil.

Het is nog slechts een kwestie van tijd dat niet langer postpakketjes of smart producten RFID chips hebben maar dat dit een verplicht onderdeel wordt van onze dosis aan inentingen. Gezien het feit dat dergelijke chips of technologieën zich inmiddels op nanoschaal bevinden. Zodat ook jouw lichaam bestuurd en gemonitord kan worden door computers of kunstmatige intelligentie.

Drones zijn tegenwoordig te koop bij de discount supermarkten en is speelgoed voor zowel kinderen als volwassenen. Het is slechts een kwestie van tijd voordat Drones ons luchtbeeld gaan bepalen. Met daaronder de Self Driving Cars, die volledig door kunstmatige intelligentie gedreven hun route bepalen, afstand houden en autonoom afwegingen en afwegingen dienen te maken bij auto ongelukken.

Daarnaast is er een verregaande robotisering aan de gang; complexe operaties worden al uitgevoerd door robots, kinderen hebben robot huisdieren en er zijn experimenten om ouderen te laten ‘verzorgen’ door robots in verzorgingstehuizen. Stevige discussies worden gevoerd over de implicaties en applicaties van robottechnologie. Denk aan onze productieketens, onze werkgelegenheid. Het leger is al jaren intensief bezig met experimenten om robots in oorlog/crisissituaties in te zetten waarbij het denkbaar is dat er legers uit robots gaan bestaan die autonoom in oorlogssituaties besluiten dienen te nemen over het leven van anderen.

Onze voedingsindustrie en gezondheidszorg ondergaat een verregaande automatisering, waarbij er een focus lijkt te zijn op kunstmatige, chemische alternatieven. Chemische medicijnen, genetisch gemanipuleerd voedsel, kunstmest, robotisering van voedselproductieprocessen, kunstmatige additieven… we raken steeds verder verwijderd van onze biologie en hetgeen onze prachtige planeet ons te bieden heeft.

De Quantified Self beweging promoot het gebruik van gadgets en wearables (gadgets die op de huid worden gedragen) om alles kwantificeerbaar te maken en met al deze data impact te kunnen hebben op onze gezondheid en effectiviteit. Denk aan stappentellers, caloriemeters, mood trackers, apps en head bands om door middel van computertechnologie een meditatieve staat te genereren.
Het verbeteren van je gezondheid, van je biologie en van je kwaliteit van leven door onder andere gadgets vallen onder de BioHacking, NeuroHacking en LifeHacking beweging.

Het ironische in dit alles is dat er weinig tot geen besef is van de verregaande effecten van de straling en frequenties van al deze apparaten op onze gezondheid, onze hersenfuncties en ons bewustzijn.

De ontwikkelingen verschuiven zich alsmaar meer van toepassingen op schermen naar gadgets die gedragen worden op de huid tot het daadwerkelijk implanteren van chips en het besturen van binnenuit. Van het 3D printen van organen tot het daadwerkelijk overstijgen van onze biologie (Transhumanisme). Denk aan anti-aging technologieën, het injecteren van nanotechnologie (nanobots) in onze bloedbanen en het uploaden van je brein in een computer, aangestuurd door kunstmatige intelligentie (AI). Met uiteindelijk de creatie van een cyborg lichaam vanuit een volledige samensmelting van technologie en biologie.

Singulariteit
Er wordt gesproken over de Singulariteit wanneer we het punt bereiken waarbij we ingehaald worden door computertechnologie. Wanneer kunstmatige intelligentie en robots hoger ontwikkeld zijn dan onszelf. Robots kunnen inmiddels autonoom handelen, zelf besluiten nemen op basis van algoritmes en zijn niet langer afhankelijk van hun programmeurs. Zullen zij emoties ervaren, bewustzijn ontwikkelen? Bezield raken? Niemand weet wat er dan precies gaat gebeuren maar de grootste wetenschappers en breinen op deze planeet waarschuwen ons (Richard Dawkins, Elon Musk e.a.). Betreft het de kwantumsprong in onze evolutie of betekent dit het einde van de mensheid zoals we deze kennen?

Ik vrees de dag dat de technologie onze menselijke interactie zal overtreffen. De wereld zal dan een generatie van idioten hebben.’ 
~ Albert Einstein

Mens Zijn
Waar blijft het menselijke aspect in al deze technologieën? Ons Mens zijn? De kracht van persoonlijke aandacht, liefde, (com)passie, intuïtie, empathie en fysiek contact? De energetische componenten van onze voeding, de liefde waarmee iets gemaakt is?

We don’t know how to measure what we care about so we care about what we measure.

Wat maakt ons eigenlijk mens? Is het onze biologie? Datgene wat zichtbaar is met onze 5 zintuigen of meetbaar is met onze hedendaagse meetapparatuur? Of zijn er wellicht naast fysieke, mentale en emotionele dimensies ook spirituele en astrale dimensies? Bestaat er eigenlijk zoiets als tijd en ruimte of is dit slechts een menselijke construct? Het is in ieder geval een gegeven dat we hier alsmaar meer in verstrikt raken. Net als onze collectieve obsessie voor materie, geld, efficiency en succes, voor meer, groter, sneller en beter.

Holistic Hacking
Zitten we wellicht toch gevangen in een soort collectieve Matrix? Of is dit een toekomstbeeld waar we hard op af stevenen? Een computer gestuurde simulatie waarin we gevangen en verstrikt geraakt zijn in programma’s die ons alsmaar verder verwijderen van onszelf en onze ware natuur. Programma’s van controle, manipulatie, schaarste en afgescheidenheid. Waarin we gevangen zijn in onze perceptie door de input van onze vijf zintuigen. Vast zitten in onze linkerhersenhelft: in structuur, logica, data en lineair denken.

Begrijp me niet verkeerd: vooruitgang en innovatie is prachtig, technologische groei is fantastisch. Het is in onze natuur om ons te ontwikkelen en ernaar te streven tot volle wasdom te komen, onze volledige potentieel te ontsluiten.

Maar ik realiseer me steeds meer dat er een collectieve wake up call nodig is. Dat we in een onvoorstelbaar hoog tempo het contact met onze realiteit aan het verliezen zijn. Met onze natuurlijke omgeving, onze buitenwereld maar met name onze binnenwereld, onze hartintelligentie, ons bewustzijn en onze multidimensionale natuur.

Het is tijd voor een kwantum sprong in onze bewustzijn! Voor reflectie, introspectie en analoge verbindingen. Deze revolutie is niet langer iets voor volgende generaties, de tijd is NU. Mensheid 2.0 dient zich aan, hoe deze eruit ziet is aan ons…

Welkom in de toekomst.

***

Dit artikel is verschenen in 'BRES magazine - bewustzijn in beweging', download hier de PDF:

Cyberspace - de virtuele Big Bang Cyberspace - de virtuele Big Bang (2756 KB)

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

De uitstraling van het hart

Yfke Laanstra

Hoe fascinerend is het toch dat we onderling zo’n groot effect op elkaar kunnen hebben, dat er zoveel uitgewisseld wordt aan informatie en energie en dat er zoveel plaats vindt in de, voor ons menselijke oog, onzichtbare dimensies.

In, om en door ons lichaam bewegen er zoveel energieën en we zijn onderdeel van zo’n complex spectrum aan kracht- en energievelden dat het door ons menselijk brein eigenlijk niet te bevatten is. 

Hoe opmerkelijk is dan toch eigenlijk de aanhoudende en voornaamste focus van onze wetenschap op de intelligentie vanuit ons brein en ons denken. Ontwikkelingen rondom kunstmatige intelligentie focussen zich op het brein en hoe we onze hersencapaciteit kunnen vergroten. En begrijp me niet verkeerd, ons brein is een fascinerend en ontzettend waardevol deel van ons mens zijn, waar zouden we zijn zonder ons hoofd en onze hersenen! 

Maar als we spreken over intelligentie, dan is ons fysieke en energetische hart een onwaarschijnlijk intelligent en groots aspect van wie we zijn

Oude beschavingen kenden vele kwaliteiten toe aan het hart: die van wijsheid en inzicht, en het hart als bron van moed, hoop en vertrouwen. En door de tijd heen is veel oude kennis en wijsheid naar de achtergrond verdwenen en is de aandacht verschoven naar ons brein, onze mind, vanuit een meer technologisch en wetenschappelijk perspectief. 

In de embryonale fase ontwikkelt zich als eerste het hart als orgaan en gaat dit kloppen (circa 20 dagen na conceptie) nog voordat het brein volledig ontwikkeld is (rond circa 90 dagen). 

In wetenschappelijke onderzoeken is aangetoond dat het hart eerder gevaar signaleert dan het brein. Het brein gebruikt logica en ratio maar het hart signaleert veel meer en voelt wat er gaat komen. Recent onderzoek maakt duidelijk dat er namelijk meer instructies van het hart naar het brein gaan dan andersom. 

Elektromagnetisch krachtenspel 
Alles in ons levend universum heeft een elektromagnetische uitstraling, de kosmos, de sterren, onze aarde als ook ons lichaam, de planten, dieren, voeding etc. We leven in een zee van elektromagnetische golven cq frequenties en alles is daarmee met elkaar verbonden en dus met elkaar in interactie. Niets is op zich staand en het klapperen van een vleugel van een vlinder kan verregaande gevolgen hebben elders op onze planeet (het zogenaamde ‘butterfly effect’). 

Onze hersengolven, hart frequenties en de frequentie van onze aarde zijn in het meest ideale geval in volledige harmonie (dus op dezelfde frequentie cq golflengte, deze wordt ook wel de Schumann resonantie genoemd). Dan is er een staat van volmaakt welzijn: een vitaal lichaam, een heldere geest en een open hart. 

Je kunt je dan ook voorstellen dat technologieën die elektromagnetische straling uitzenden onze frequentie en dus ons welzijn direct kunnen beïnvloeden, zowel ten goede als ten kwade. Er zijn inmiddels geavanceerde technologieën die hart coherentie stimuleren en onze hersengolven naar harmonieuzere frequenties geleiden. Er zijn echter ook technologieën welke onze frequenties, en hiermee onze resonantie met de aarde, verstoren. Denk hierbij aan draadloos internet (wifi), dect telefoons, TV, magnetron, computer, smart phones, smart meters etc. Deze verstoring heeft een direct invloed op onze gezondheid en algehele welzijn, en kan leiden tot klachten en in het ergste geval tot ziekte. Al naar gelang hoe gevoelig je bent voor deze frequenties. 

Nu wil dit niet zeggen dat je hier per definitie ver van zou moeten blijven, maar je hier bewust van zijn kan zeker geen kwaad. Je kunt vele voorzorgsmaatregelen nemen om de storende invloeden van dergelijke apparatuur te neutraliseren. Een goede gronding, een bewust contact met de aarde, doet in ieder geval wonderen om overtollige spanning af te voeren. 

Hart en hoofd in harmonie 
Ook zorgt dergelijke apparatuur er vaak voor dat je meer in je hoofd zit en dat je daarbij voornamelijk actief bent in je linker hersenhelft, die van structuur, logica en ratio. Hiermee bèta hersengolven activerend die je in een constante staat van alertheid of stress houden, welke je aandacht naar buiten richten. Je staat dan minder in contact met je intuïtie en creativiteit. Ik heb om deze reden bijvoorbeeld een dag in de week ingesteld waarbij ik niet ‘online’ ben en mijn laptop, smart phone of tablet uit zet (Digital Detox Day). Ik richt dan mijn aandacht bewust op rechter hersenhelft activiteiten zoals: visualiseren, mediteren, voelen, dromen en schrijven. Meditatie, bijvoorbeeld in de vorm van het bewust aandacht brengen naar je hart, stimuleert alpha of zelfs thèta hersengolven en genereren diepe ontspanning, harmonie en contact met je binnenwereld, je intuïtie. 

In een staat van optimaal welzijn zijn onze hersengolven, hartfrequenties en de aarde frequentie in harmonie. 

Zonnevlammen zijn ook een mooi voorbeeld van krachten welke heftige invloed kunnen hebben op de elektromagnetische velden in het universum. Zodra er heftige uitbarstingen zijn in de zon, kunnen met name hoog-gevoelige mensen dit als zeer verstorend ervaren aangezien dit hun eigen veld waarneembaar beïnvloed en destabiliseert. 

Het elektromagnetische veld van ons hart strekt zich uit tot vele meters rondom ons fysieke lichaam en dit veld is vele malen groter en sterker (variërend van 100 keer elektrisch sterker tot wel 5000 keer magnetisch sterker) dan die van het brein. Het hart is uit één geheel opgebouwd en vertegenwoordigt eenheid, het brein is uit twee hersenhelften opgebouwd en vertegenwoordigt dualiteit.  

Het hart heeft een elektromagnetisch veld dat zich tot vele meters rondom ons lichaam uitstrekt. Dit veld is vele malen groter en sterker dan die van ons brein. 

Torus 
Dit elektromagnetische, holografische veld dat zich rondom ons hart en lichaam bevindt, heeft een geometrische vorm en wordt ook wel de Torus genoemd. Het lijkt nog het meest op een donut. Het beweegt zich van binnen naar buiten en vice versa. Rondom het menselijk lichaam is het kruispunt van deze tegengestelde bewegingen het hart. Dit geeft ook erg mooi de overgang hierin weer van dualiteit naar eenheid, die ene plek in het lichaam waar er afwezigheid van dualiteit is. Deze ruimte noemen ze ook wel ‘de kleine ruimte van het hart’. Daar is het elektromagnetische veld ook het sterkst. Hoe krachtig is het dus om daar regelmatig bewust met je aandacht naar toe te gaan! Ons hart chakra is tevens het transformatie punt van het ik naar het wij-denken, van de ‘lagere’ naar de hogere chakra’s.   

Liefdesfrequentie: 528hz 
Eén van de frequenties die het hart beroert is 528hz en deze wordt ook wel de liefdesfrequentie genoemd. Dit is tevens de frequentie die in het kleurenspectrum het dichtst de kleur groen benadert. Vandaar dat het hart chakra vaak, naast roze, in de kleur groen wordt weergegeven. Dit is een kleur die harmoniseert en balanceert. In de natuur is dit dan ook een van de meest voorkomende kleuren: chlorofyl (bladgroen) resoneert op deze frequentie. Het gebruiken van stemvorken, of het afspelen van muziek in deze frequentie (zie ook 432hz) zijn dan ook een weldaad voor lichaam, ziel en geest. 

Amazing Grace 
Een harmonieus hartritme, oftewel hart coherentie, is een belangrijke indicator van ons emotioneel welzijn. Om hart coherentie te genereren is de kracht van dankbaarheid onmiskenbaar! Door dagelijks aandacht te geven aan datgene waar je dankbaar voor bent, activeer je de kracht van je hart. Het elektromagnetische veld wordt gestimuleerd, je algehele welzijn neemt toe en je activeert de toegang tot je hart intelligentie. 

Op reis 
Onze hedendaagse maatschappij, en met name de media, is voornamelijk gefocust op wat er mis is in de wereld. Waar we bang voor zouden moeten zijn, waar we ons voor moeten behoeden, tegen moeten beschermen en voor moeten verzekeren. Dit verstoort structureel onze frequentie en verlegt de focus van liefde naar angst: haar tegenpool. Jouw elektromagnetisch veld neemt af in omvang en beïnvloedt je (emotionele) welzijn, leven wordt overleven, we raken gevangen in ons hoofd, je aandacht wordt verlegd van binnen naar buiten en je bent kwetsbaarder voor invloeden van buitenaf. 

De reis van het hoofd naar het hart, alhoewel feitelijk slechts zo’n 30 cm, wordt wel de langste reis genoemd aangezien dit voor de meeste mensen een ontzettend grote uitdaging is. 

Het is het loslaten van kaders, van beperkende overtuigingen, het uitgaan van het goede in de mens, zonder oordelen en vanuit compassie handelen. Het is de shift maken van overleven en denken aan jezelf naar samenleven en focus op het grotere geheel. En je af te vragen hoe jij hieraan kunt bijdragen, met jouw unieke talenten en hier dan actief naar te handelen. Het vraagt overgave en vertrouwen op je intuïtie, vanuit een diep innerlijk weten dat er voor je gezorgd wordt wanneer jij je hart volgt. Iedere dag opnieuw bewust hierin de keuze te maken. Wat een immense kracht komt er vrij wanneer wij onze hartintelligentie activeren en inzetten! 

Volg je hart, dat klopt altijd!

***

Je kunt de PDF van het artikel via onderstaande link downloaden, laat me weten wat je ervan vond :)

Uitstraling van het hart - BRES magazine



Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.


Top